Wizje Nieba dzieci, część 2 z 2

Pierwsza wizja, jaką miałam podczas spotkania z Bogiem, dotyczyła tego, kim będę, gdy dorosnę, i co będę malować. Najważniejszą rzeczą, jaką mi powiedział, było to, co maluję o Jezusie.

W części 1 podzieliliśmy się doświadczeniami bliskimi śmierci młodych Annabel Beam, Kasona Graya i Coltona Burpo.

Dzisiaj przedstawiamy niezwykłe niebiańskie wizje i kunszt artystyczny Akiane Kramarik (weganki). Urodzona w 1994 roku w małym miasteczku w stanie Illinois w Stanach Zjednoczonych, Akiane Kramarik zaczęła spotykać się i rozmawiać z Bogiem w wieku zaledwie czterech lat.

Pierwsza wizja, jaką miałam podczas spotkania z Bogiem, dotyczyła tego, kim będę, gdy dorosnę, i co będę malować. Najważniejszą rzeczą, jaką mi powiedział, było to, co maluję o Jezusie. Wizje były dla mnie jak wyjaśnienie tego, kim On jest i co robi dla tego świata.

W wieku pięciu lat Akiane Kramarik przeżyła niewytłumaczalne mistyczne doświadczenie, kiedy to całkowicie zniknęła z domu rodzinnego, by pojawić się ponownie w przedpokoju sześć godzin później. W tym czasie udała się do Nieba, gdzie pokazano jej cel jej życia. Akiane szczegółowo opisała to duchowe spotkanie w wywiadzie z 2024 roku.

Kiedy miałam pięć, pięć i pół roku, pewnego dnia, chyba był to wiosenny poranek, byłam w domu, na korytarzu, i całe moje ciało niemal całkowicie się rozpłynęło i czułam się, jakbym zniknęła, jakbym moja dusza i wszystko inne po prostu się uniosło.

W tym momencie poczułam, przypomniałam sobie, jak odeszłam i doświadczyłam i otworzyłam te drzwi do różnych żyć – i to nie tylko żyć, ale światów. Najlepszym sposobem, w jaki mogłabym to teraz dokładnie opisać, byłoby Niebo. I nie tylko Niebo, ale także inne części przeszłości, teraźniejszości i przyszłości samego świata. Więc oto jestem, doświadczając tego wszystkiego (W wieku pięciu lat). W wieku pięciu lat czułam się, jakbym żyła już setki lat. Teraz, w teraźniejszości, fizycznie nie ma mnie na Ziemi. Moi rodzice nie mogli mnie znaleźć, moi bracia nie mogli mnie znaleźć.

Po sześciu godzinach całkowitego zniknięcia Akiane, przechodzę przez korytarz i kieruję się prosto do nich, stojąc tam wyczerpana. Moja mama i szeryf patrzą na mnie z zaskoczeniem i zaczynają biec w moim kierunku. Pytają: „Gdzie byłaś, gdzie byłaś?”.

Pamiętam, że cokolwiek przeżywałam w tamtym czasie, czułam, że muszę podjąć niezbędne kroki w tej właśnie chwili, aby zacząć ćwiczyć i rysować, a następnie malować, a potem musiałam rozpowszechnić tę wiadomość, musiałam przekazać dalej przesłanie, które zostało mi przekazane. A przesłaniem tym była Bezwarunkowa Miłość, Niezachwiana Prawda i Życie Wieczne. Musiałam za wszelką cenę sprawić, aby to przesłanie stało się możliwe.

Zaraz potem młoda Akiane zaczęła budzić się długo przed świtem i malować przez kilka godzin każdego dnia. Wkrótce tworzyła arcydzieła, które można opisać jedynie jako natchnione przez Boga. W wieku zaledwie ośmiu lat Akiane Kramarik stworzyła swoje najbardziej znane dzieło sztuki, „Książę Pokoju”, portret Pana Jezusa Chrystusa (wegetarianina).

Jak widać, jasna strona Jego twarzy symbolizuje prawdę. Ciemna strona Jego twarzy symbolizuje cierpienie. Jak widać w oku, jest światło, ponieważ Jezus jest zawsze z nami, nawet jeśli cierpimy lub mamy kłopoty. Dlatego podobało mi się malowanie tego obrazu.

Innym z jej najsłynniejszych dzieł jest obraz przedstawiający Pana Jezusa Chrystusa zatytułowany „Ojcze, przebacz im”, który ukończyła w wieku dziewięciu lat.

Namalowałam Jezusa, gdy przebywa w Ogrodzie Getsemani, podnosząc świat do Ojca i mówiąc: „Przebacz im”. Chciałam Go namalować, ponieważ On jest wszystkim, czym jestem, wszystkim, czym chcę być i wszystkim, czym będę.

Akiane Kramarik jest nie tylko uważana za jedną z najbardziej utalentowanych młodych malarek naszych czasów, ale jest również bardzo utalentowaną poetką. Zarówno ona, jak i jej matka, Forelli Kramarik, publicznie podzieliły się Niebiańskimi wizjami, które Akiane otrzymała w młodości i które skłoniły ją do rozpoczęcia pisania wierszy.

Opisała, że pewnego razu miała wizję, w której Bóg zabrał ją do Raju i pokazał jej Zwój Światła. Bóg przemawiał rymami i rytmem i poprosił ją, aby zapamiętała Mądre Słowa z tego Zwoju. Powiedziała, że w jednej chwili „została wypełniona”. Następnie została odesłana z powrotem na Ziemię.

W jej poezji można znaleźć wiele rzeczy, które mówią o jej misji życiowej, ale przede wszystkim chodzi o to, aby ujawnić, kim jest Jezus i że Bóg jest dobrocią i pięknem, i że musimy Go słuchać i być Mu posłuszni. Za każdym razem, gdy do mnie mówił, używał rymów, to było jak poetycka forma. Za każdym razem, gdy słyszałam tę poetycką formę, wiedziałam, że chcę połączyć wszystkie słowa, które mi powiedział, w małą stronę poezji, ale nie wiedziałam, czym jest poezja, więc po prostu zapisałam to, o czym mi powiedział.

Podczas konferencji Najwyższej Mistrzyni Ching Hai (weganki) w 2009 roku, zatytułowanej „Skok ludzkości do Złotej Ery” Akiane Kramarik, wówczas 15-letnia, podzieliła się kilkoma swoimi wierszami natchnionymi przez Niebo. Posłuchajmy ich.

Moje przesłanie polega na zbliżaniu ludzi, jednoczeniu ich i uświadamianiu im, że miłość jest odpowiedzią na wszystko, jeśli naprawdę spojrzymy na to z tej perspektywy. Napisałam wiersz, który właśnie o tym opowiada. Nazywa się „Miłość”.

„Miłość nigdy nie jest samotna Miłość zawsze jest otoczona tłumem Miłość jest wspólnym ja Nie możemy posiadać naszej miłości Nie możemy uczyć naszej miłości

Najdłuższy oddech miłości Jest najkrótszą drogą do Nieba Najgłębszym życiem jest miłość

Najgłębszą miłością jest objęcie Miłość nie jest odpoczynkiem Miłość jest pokojem Miłość jest celem”.

Och, jakie piękne słowa, które podkreślają ogromną dobroczynną moc Miłości! Podczas tej samej telekonferencji Nasza Najłaskawsza Najwyższa Mistrzyni Ching Hai (weganka) ujawniła Niebiańskie spostrzeżenia dotyczące cudownych dzieci, takich jak Akiane Kramarik, oraz połączenia małych dzieci z Niebem.

Pamiętacie, że była taka jedna mała, piękna dziewczynka, Akiane Kramarik. Jest ona jedną z tych, które nazywamy dziećmi Indygo lub dziećmi Kryształowymi. Urodziły się one z innego wymiaru, z wyższego wymiaru, ale w przeciwieństwie do nas mają zdolność zachowania swojej Boskości, a przynajmniej jej części, dzięki czemu mogą przynieść nam do tego świata różne dary. […]

Wiele dzieci, niekoniecznie dzieci Indygo, od momentu narodzin do około trzeciego, czwartego roku życia, nadal pamięta Niebo. Czasami rozmawiają między sobą o Niebie. Czasami opowiadają o Niebie swoim rodzicom, ale rodzice nie słuchają ich, nie rozumieją, ponieważ sami już o tym zapomnieli. Po osiągnięciu wieku trzech, czterech lat zapominamy o naszym pochodzeniu. Dzieci Indygo to te, które nadal pamiętają po osiągnięciu wieku czterech lub pięciu lat. Mają szczęście.

Być może wolą Nieba jest pozwolić tym dzieciom przyjść i pamiętać o swojej Boskiej naturze, abyśmy mieli nadzieję, aby przypomnieć nam, że możemy to osiągnąć.

Najwyższa Mistrzyni Ching Hai (weganka) powiedziała również, że pierwszym krokiem, który wszyscy powinniśmy podjąć, aby ponownie połączyć się z naszą wrodzoną Niebiańską Naturą, jest okazywanie współczucia poprzez wegański styl życia.

Zawsze możemy odzyskać całą tę Boskość. Naprawdę, obiecuję wam z całą szczerością i honorem, że możemy ją mieć. […] Pierwszym krokiem jest przejście na bardziej współczujący styl życia, ponieważ tym właśnie jesteśmy: jesteśmy współczuciem. Współczująca, wegańska dieta jest podstawowym sposobem życia wyższej istoty, znakiem prawdziwego człowieka. Prawdziwy człowiek nigdy by nie zabił. Prawdziwa istota nigdy nie skrzywdziłaby innej, nawet gdyby jej własne życie było zagrożone. Prawdziwy dżentelmen postępuje mądrze, rozumiejąc, że wszystkie istoty są ze sobą powiązane, a odbierając życie, naraża swoją ludzką duszę i sprowadza na siebie złą karę za zabicie. Tak więc nie tylko te dzieci są odpowiedzialne za poprawę poziomu świadomości świata – wszyscy musimy współpracować, aby zbliżyć Niebo do Ziemi.

Wyrażamy naszą najgłębszą wdzięczność Najwyższej Mistrzyni Ching Hai za dostarczenie prostego rozwiązania, jakim jest stworzenie Nieba na Ziemi poprzez Światowy Weganizm i Światowy Pokój. Dziękujemy również Akiane Kramarik za jej zaangażowanie i wytrwałość w wypełnianiu swojej życiowej misji, polegającej na ponownym rozpalaniu Boskiej iskry w każdym z nas.

Więcej informacji na temat Akiane Kramarik można znaleźć na stronie: www.akiane.com